Fikus

Ta książka jest niezwykła, i niezwykła jest historia jej powstania. Polska emigrantka – Wanda Mycielska, 45 lat temu w Brazylii napisała krótkie opowiastki, których bohaterką uczyniła córkę Klarę i jej zabawkę – gałgankowego słonika, o wdzięcznym imieniu Fikus. To właśnie z jego perspektywy poznajemy świat. A ten świat to słoneczna Brazylia, morze, wycieczka dżipem, lot samolotem nad Rio de Janeiro, wyprawa do zoo…

Historyjki są napisane prostym językiem, pełnym ciepła i czułości. Autorka zachowuje dziecięcą perspektywę widzenia świata, nie wymądrza się, nie poucza. Dlatego świat Fikusa zachwyca szczerością, spontanicznością. Dzięki Fikusowi dorośli mogą wrócić do swoich “szczenięcych”lat i przypomnieć sobie swoją ulubioną zabawkę. Na pewno miała bogate życie wewnętrzne, jak Fikus Klary...

Ilustracje do książki wykonała sama autorka, i to też jest w tej historii niezwykłe. Nie będąc profesjonalną ilustratorką wyczarowała kolorowy świat Fikusa i Klary. Rysunki oraz szkice Wandy Mycielskiej mają w sobie urok prostoty i naturalności. Książka ukazała się drukiem w Brazylii w 1964 roku, a w 1965 roku otrzymała najważniejszą brazylijską nagrodę literacką – Premio Jabuti. W Polsce ukaże się w maju, podczas Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie. Zapraszam na odkrywanie świata z Fikusem! Bardzo mi się ten słonik podoba i cieszę się niezmiernie, że zawitał do wydawnictwa Hokus-Pokus.

                                                                                                                         Marta Lipczyńska-Gil

Fikus polskiej emigrantki Wandy Mycielskiej to urocza pochwała prostoty i przyjaźni. Słonik, będący przewodnikiem po dziecięcym świecie, opowiada o zwyczajnych wydarzeniach z życia małej dziewczynki. Autorka ani przez moment nie poucza, nie strofuje, zachowuje dziecięcą perspektywę odbioru świata.

                                                                                                       Beata Kęczkowska, „Gazeta Wyborcza”


„Historia, którą opowiada Fikus, jest najbardziej czarującą historią, bo jego własną. Prostą i piękną. Gdyby Mały Książę Antoine'a de Saint-Exupery'ego i Fikus poznali się, Książę na pewno zabrałby Fikusa na swoją asteroidę.”

                                                            Guilherme de Almeida, poeta brazylijski, "Estado de Sao Paulo", 1964


Fikus na wylot przeniknął duszę dziecka: zna jego pragnienia, sekrety, marzenia. Ten słonik zrobiony z kilku gałganków jest zwyczajny, bo autentyczny i nadzwyczajny, bo świat go nieustannie zachwyca. Każdy kilkulatek ma swojego Fikusa. Czasem spotykają go także dorośli, którzy zdołali zachować w sobie nieco naiwności i spontaniczności.

                                                                                                         Katarzyna Kubisiowska, dziennikarka

Ha, ja wydawca sama napiszę opinię o Fikusie, bo teraz Fikus wydany żyje już innym życiem... Krótkie opowiadanka o gałgankowym słoniku czytam na zmianę z mężem naszemu starszemu synkowi. Franek bardzo Fikusa polubił, uroczo się śmieje, kiedy Fikus robi "frum frum", czyli dmucha dmuszki przez trąbę. I zachęca mnie, "no czytaj mamo, śmiało"!  Prostota języka słonia, nieporadność w wysławianu się, tworzenie własnych słów są takie bliskie dzieciom. Dzięki temu Fikus staje się ich koleżką - czuje, mówi tak jak one. Wanda Mycielska zrobiła to z dużą naturalnością, jest to szczerze i bezpretensjonale. I bardzo mi się to w narracji podoba. I widzę, że moim dzieciom też. Podobnie jest z ilustracjami, które wykonała sama autorka nie będąc zawodowcem w tej dziedzinie. Są niezwykle kolorowe, chwilami nieporadne, ale świetnie oddają charakter opowiastek. Młodszy syn Julek, który w przeciwieństwie do straszego Frania jest małym, uroczym wandalem książkowym, wczoraj oglądał Fikusa z zainteresowaniem i w ogromnym jak na 2,5-latka skupieniu. Drażałam, patrząc jak przewracał kartki, ale robił to z dużą delikatnością. Coś w tym Fikusie musi być...

Marta Lipczyńska -Gil